Olimpijskie podnoszenie ciężarów (dwubój olimpijski) to jedyny sport ze sztangą, który występuje na Igrzyskach Olimpijskich. Od 1896 roku (Ateny) cyklicznie pojawia się on na tej największej sportowej imprezie świata. W oficjalnej formule mamy 8 kategorii wagowych kobiet i mężczyzn, a dwa główne boje, które wchodzą w skład tej dyscypliny, to rwanie i podrzut. Oprócz profesjonalnych sztangistów, dla których jest to docelowa konkurencja, korzyści z wykonywania ćwiczeń olimpijskich mogą, a nawet powinni, czerpać wszyscy sportowcy. Jest to bowiem doskonałe narzędzie kształtujące moc, czyli jedną z najważniejszych zdolności motorycznych w sporcie.

Podstawą elastyczności jest moc a podstawą mocy są szybkość oraz siła. Im szybciej oraz im z większą siłą rozciągniemy nasze połączenie mięśniowo-ścięgniste oraz powięź tym więcej mocy wytworzymy (wyższy wyskok, szybsze zmiany kierunków, szybszy bieg itd). Im szybsze i większe naciągnięcie/rozciągnięcie tym lepsza elastyczność w dowolnie wybranym przez nas kierunku.